Rozkrój i złom do sprzedania: dwie strony tej samej liczby

Blacha to zwykle największa pozycja w koszcie detalu blaszanego. I ma cechę, której nie ma większość innych branż: to, co odpada, nadal da się sprzedać na wagę po realnej cenie rynkowej.

Dlatego dwie liczby — pieniądze za kupioną blachę i pieniądze ze sprzedanego złomu — są dwiema stronami tej samej decyzji: rozkroju.

Koszt blachy nie zależy od masy detalu

Blachę kupujesz w arkuszach albo w kręgach. Detal zajmuje część powierzchni arkusza, a to, co leży między detalami, nie nadaje się już do żadnego innego detalu.

Dwa detale o tej samej masie gotowej mogą więc znacząco różnić się kosztem blachy tylko dlatego, że jeden układa się ciasno, a drugi nie. Detale okrągłe albo o nieregularnym kształcie zawsze kosztują więcej niż prostokątne o tej samej masie.

Złom: jedyna pozycja ze znakiem minus

Szkielet, wykrojki z otworów, końcówki arkuszy, detale wybrakowane — wszystko to stal już opłacona i wszystko da się odsprzedać na wagę. Wpisz to w polu wartości odzysku, a system odejmie to od kosztu materiału.

Dwa pola: masa złomu na jeden detal i cena sprzedaży złomu. Masę weź z różnicy między blachą wydaną z magazynu a masą dostarczonych gotowych detali; cenę z ostatniej kwitówki wagowej.

Ten sam mechanizm co przemiał w przetwórstwie tworzyw, z jedną różnicą: tworzywo da się użyć ponownie, więc jego wartość liczy się jako cena granulatu pierwotnego minus koszt mielenia; stal się sprzedaje, więc bierze się rzeczywistą cenę sprzedaży.

Segregacja podnosi cenę złomu

Stal ocynkowana, czarna i nierdzewna mają wyraźnie różne ceny złomu. Sprzedane razem rozliczane są zwykle według gatunku najtańszego.

To usprawnienie bez żadnego zakupu: dostawić pojemniki do segregacji na stanowisku, a potem mierzyć średnią cenę za kilogram na kwitówce wagowej, przed i po.

Trzy sposoby na mniej arkuszy bez zmiany konstrukcji

1. Połączyć kilka zleceń o tej samej grubości i gatunku blachy w jeden rozkrój — resztka jednego zlecenia wypełnia drugie.
2. Umieszczać małe detale w wolnych miejscach między dużymi.
3. Zachowywać i segregować użyteczne resztki blachy, z wyznaczonym miejscem i osobą odpowiedzialną.

Wszystkie trzy mierzy ta sama liczba: arkusze faktycznie wydane podzielone przez detale faktycznie dostarczone, przed i po.