Koszt narzędzi skrawających w obróbce CNC i jak go obniżyć

Narzędzia to pozycja, którą niemal każdy zakład wprowadza źle w ten sam sposób — a jednocześnie najłatwiejsza do poprawienia, bo dowód leży już w książce wymiany narzędzi.

Przeliczenie na jedną część

Jeden frez nie zużywa się na jednej części. Do kosztu wchodzi część zużyta:

• Narzędzie pełnowęglikowe: cena podzielona przez liczbę części przed wymianą.
• Narzędzie do ostrzenia: cena podzielona przez sumę części ze wszystkich ostrzeń, plus koszt każdego ostrzenia.
• Płytka skrawająca: cena płytki przez liczbę krawędzi, a potem przez liczbę części na krawędź.
• Oprawki, tulejki, uchwyty: służą latami niezależnie od produkcji, więc są inwestycją albo kosztem ogólnym, a nie kosztem narzędzia na sztukę.

Pomiar trwałości bez kupowania czegokolwiek

Trwałość narzędzia to liczba Twojego zakładu. Katalog podaje warunki badania producenta; Twoje różnią się materiałem, rocznikiem maszyny, sztywnością oprzyrządowania, a nawet nawykami operatora.

Najtańszy pomiar: notuj datę wymiany i liczbę części przechodzących między dwiema wymianami, przez mniej więcej miesiąc. Średnia z dziesięciu wymian wystarcza, a jest to **Twoja prawdziwa** liczba — ta, przy której każdy raport się obroni.

Trzy usprawnienia mierzalne tą samą liczbą

1. Wymiana według zmierzonej trwałości zamiast według wyczucia — narzędzie wyrzucone, gdy jeszcze się nadaje, to pieniądze wyrzucone tak, że nikt tego nie widzi.
2. Zmiana gatunku narzędzia albo powłoki — trwałość przed i po mierzona tą samą metodą, więc porównanie jest czyste.
3. Automatyczna korekcja zużycia zamiast przejazdów próbnych — mniej sztuk próbnych, mierzalne liczbą materiału w książce zmianowej.

Żadne z tych trzech nie wymaga zakupu sprzętu, więc okres zwrotu liczy się zwykle w tygodniach. To także rodzaj zgłoszenia, który inne zakłady najłatwiej wdrażają u siebie — i dlatego najczęściej czytany.