ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

ต้นทุนงานจ้างภายนอก: ราคาต่อชิ้น และเส้นแบ่งกับค่าขนส่ง

วิธีนำงานที่จ้างข้างนอก — อบชุบ ชุบผิว เคลือบ ตรวจสอบ — เข้าสู่ต้นทุนสินค้า ทำไมมันไม่ใช่วัตถุดิบ และวิธีเทียบการจ้างข้างนอกกับการทำเองอย่างยุติธรรม

อัปเดตเมื่อ

อบชุบ ชุบสังกะสี เคลือบผิว ถ่วงสมดุล ตรวจสอบแบบไม่ทำลาย — กระบวนการที่คุณไม่ได้ทำเอง บทความนี้บอกว่ามันเข้าสู่ต้นทุนสินค้าอย่างไร และเส้นแบ่งสองเส้นที่ถูกข้ามอยู่ตลอด: กับค่าขนส่ง และกับต้นทุนของการทำเอง

บทความนี้ไม่บอกว่างานจ้างภายนอกควรราคาเท่าไร ราคานั้นมาจากตลาดและปริมาณของคุณ — ตัวเลขที่ถูกต้องมีอยู่ตัวเดียว คือตัวเลขบนใบแจ้งหนี้ที่ผู้รับจ้างส่งมา

ทำไมสิ่งนี้ไม่ใช่วัตถุดิบ

ตารางต้นทุนที่ไม่มีหมวดนี้ บังคับให้ยัดงานจ้างภายนอกลงบรรทัดวัตถุดิบ นั่นผิดตั้งแต่ราก: มันไม่ใช่วัตถุดิบ — ไม่มีน้ำหนัก ไม่มีอัตราของดี ไม่มีราคาต่อกิโล

ความเสียหายไม่ใช่แค่ใส่ผิดลิ้นชัก ในการวิเคราะห์ทุกครั้ง วัตถุดิบจะพองและงานจ้างภายนอกจะว่าง ทำให้ทั้ง «ผมใช้เงินไปกับวัตถุดิบเท่าไร» และ «ผมพึ่งข้างนอกมากแค่ไหน» ตอบไม่ได้ทั้งคู่

งานแปรรูปภายนอก

ขั้นตอนที่คุณไม่ได้ทำเองแต่ซื้อจากโรงงานอื่น: การชุบร้อน การชุบสังกะสีหรือโครเมียม การเคลือบผิว การถ่วงสมดุลแบบไดนามิก การทดสอบแบบไม่ทำลาย คิดต้นทุนเป็นราคาต่อหน่วยต่อชิ้นคูณด้วยปริมาณ

กรอกทุกครั้งที่ขั้นตอนหนึ่งถูกซื้อจากภายนอก เดิมทีต้องใส่ในหมวดวัตถุดิบ แต่นี่ไม่ใช่วัตถุดิบ — ไม่มีน้ำหนักและไม่มีผลผลิต และการใส่ไว้ที่นั่นจะทำให้ทั้งสองหมวดหมู่ในสถิติผิดเพี้ยน

ตัวอย่าง: ชุบสังกะสีชิ้นละ 3,500 เดือนละ 2,000 ชิ้น -> 7,000,000 ต่อเดือน ถ้าผู้รับจ้างคิดเป็นเตา (เป็นล็อต) ไม่ใช่เป็นชิ้น เช่นเตาอบหนึ่งเตาราคาคงที่ ให้ใช้ช่องต้นทุนต่อล็อตและขนาดล็อต ระบบจะเฉลี่ยลงเป็นต่อชิ้นให้เอง

เทียบการจ้างภายนอกกับการทำเองอย่างยุติธรรม

ตรงนี้แหละที่การเปรียบเทียบมักเอียง ราคาของผู้รับจ้างคือ «ตัวเลขเดียว» ที่รวมทุกอย่างของเขาไว้แล้ว: เครื่องจักร คน ไฟฟ้า พื้นที่ และของเสียของเขาเอง

จะเทียบให้ยุติธรรม ฝั่งทำเองต้องกรอกหมวดให้ครบเท่ากัน ไม่ใช่แค่ค่าไฟกับค่าแรงต่อชั่วโมง ถ้าขาดหมวดเครื่องจักรและค่าโสหุ้ย การทำเองจะดูถูกกว่าความจริงเสมอ — นี่คือกับดักที่อยู่เบื้องหลังเครื่องจักรหลายเครื่องที่ซื้อมาแล้วพบว่าไม่คุ้ม

วิธีตั้งการเปรียบเทียบใน Costdown: ตารางก่อนใส่บรรทัด «งานจ้างภายนอก» หนึ่งบรรทัด; ตารางหลังลบบรรทัดนั้นออกแล้วใส่บรรทัดเครื่องจักร ค่าแรง เครื่องมือ และค่าโสหุ้ยของการทำเองแทน ตัวเลขสุดท้ายจะตัดสินเอง

ไม่ใส่ตรงนี้

  • ค่ารถไปกลับผู้รับจ้าง — นั่นคือหมวดขนส่ง ช่องนี้รับเฉพาะเงินที่ผู้รับจ้างเรียกเก็บ
  • ชิ้นที่ผู้รับจ้างทำเสียแล้วคุณต้องรับ — นั่นคือของเสียหรืองานแก้ แล้วแต่ว่ากู้ได้หรือไม่
  • คนของคุณที่ไปกับรถ ไปตรวจรับ ไปตาม — นั่นคือหมวดค่าแรง
  • เงินมัดจำแม่พิมพ์หรือจิ๊กที่ฝากไว้ที่ผู้รับจ้าง — นั่นคือการลงทุน กรอกในส่วนการลงทุน ไม่ใช่ต้นทุนรายเดือน

เมื่อไรจึงคุ้มที่จะแยกออกมา

เมื่อกำลังชั่งใจว่าจะซื้อเครื่องจักรเพื่อดึงกระบวนการกลับมาทำเอง ถ้าไม่มีตัวเลขของหมวดนี้ การคุยนั้นเหลือแต่ความรู้สึก

และเมื่องานจ้างภายนอกกำลังเป็นคอขวดของกำหนดส่ง — ตอนนั้นมันเป็นทั้งเงินและตาราง และเงินคือครึ่งที่วัดได้

ตั้งการเปรียบเทียบ: เปิดเครื่องคำนวณต้นทุน

คู่มือที่เกี่ยวข้อง

คู่มืออื่นในอุตสาหกรรมนี้

ต้นทุนงานจ้างภายนอก: ราคาต่อชิ้น และเส้นแบ่งกับค่าขนส่ง | costdown.org