ต้นทุนงานจ้างภายนอก: ราคาต่อชิ้น และเส้นแบ่งกับค่าขนส่ง
วิธีนำงานที่จ้างข้างนอก — อบชุบ ชุบผิว เคลือบ ตรวจสอบ — เข้าสู่ต้นทุนสินค้า ทำไมมันไม่ใช่วัตถุดิบ และวิธีเทียบการจ้างข้างนอกกับการทำเองอย่างยุติธรรม
อบชุบ ชุบสังกะสี เคลือบผิว ถ่วงสมดุล ตรวจสอบแบบไม่ทำลาย — กระบวนการที่คุณไม่ได้ทำเอง บทความนี้บอกว่ามันเข้าสู่ต้นทุนสินค้าอย่างไร และเส้นแบ่งสองเส้นที่ถูกข้ามอยู่ตลอด: กับค่าขนส่ง และกับต้นทุนของการทำเอง
ทำไมสิ่งนี้ไม่ใช่วัตถุดิบ
ตารางต้นทุนที่ไม่มีหมวดนี้ บังคับให้ยัดงานจ้างภายนอกลงบรรทัดวัตถุดิบ นั่นผิดตั้งแต่ราก: มันไม่ใช่วัตถุดิบ — ไม่มีน้ำหนัก ไม่มีอัตราของดี ไม่มีราคาต่อกิโล
ความเสียหายไม่ใช่แค่ใส่ผิดลิ้นชัก ในการวิเคราะห์ทุกครั้ง วัตถุดิบจะพองและงานจ้างภายนอกจะว่าง ทำให้ทั้ง «ผมใช้เงินไปกับวัตถุดิบเท่าไร» และ «ผมพึ่งข้างนอกมากแค่ไหน» ตอบไม่ได้ทั้งคู่
งานแปรรูปภายนอก
ขั้นตอนที่คุณไม่ได้ทำเองแต่ซื้อจากโรงงานอื่น: การชุบร้อน การชุบสังกะสีหรือโครเมียม การเคลือบผิว การถ่วงสมดุลแบบไดนามิก การทดสอบแบบไม่ทำลาย คิดต้นทุนเป็นราคาต่อหน่วยต่อชิ้นคูณด้วยปริมาณ
กรอกทุกครั้งที่ขั้นตอนหนึ่งถูกซื้อจากภายนอก เดิมทีต้องใส่ในหมวดวัตถุดิบ แต่นี่ไม่ใช่วัตถุดิบ — ไม่มีน้ำหนักและไม่มีผลผลิต และการใส่ไว้ที่นั่นจะทำให้ทั้งสองหมวดหมู่ในสถิติผิดเพี้ยน
ตัวอย่าง: ชุบสังกะสีชิ้นละ 3,500 เดือนละ 2,000 ชิ้น -> 7,000,000 ต่อเดือน ถ้าผู้รับจ้างคิดเป็นเตา (เป็นล็อต) ไม่ใช่เป็นชิ้น เช่นเตาอบหนึ่งเตาราคาคงที่ ให้ใช้ช่องต้นทุนต่อล็อตและขนาดล็อต ระบบจะเฉลี่ยลงเป็นต่อชิ้นให้เอง
เทียบการจ้างภายนอกกับการทำเองอย่างยุติธรรม
ตรงนี้แหละที่การเปรียบเทียบมักเอียง ราคาของผู้รับจ้างคือ «ตัวเลขเดียว» ที่รวมทุกอย่างของเขาไว้แล้ว: เครื่องจักร คน ไฟฟ้า พื้นที่ และของเสียของเขาเอง
จะเทียบให้ยุติธรรม ฝั่งทำเองต้องกรอกหมวดให้ครบเท่ากัน ไม่ใช่แค่ค่าไฟกับค่าแรงต่อชั่วโมง ถ้าขาดหมวดเครื่องจักรและค่าโสหุ้ย การทำเองจะดูถูกกว่าความจริงเสมอ — นี่คือกับดักที่อยู่เบื้องหลังเครื่องจักรหลายเครื่องที่ซื้อมาแล้วพบว่าไม่คุ้ม
ไม่ใส่ตรงนี้
- ค่ารถไปกลับผู้รับจ้าง — นั่นคือหมวดขนส่ง ช่องนี้รับเฉพาะเงินที่ผู้รับจ้างเรียกเก็บ
- ชิ้นที่ผู้รับจ้างทำเสียแล้วคุณต้องรับ — นั่นคือของเสียหรืองานแก้ แล้วแต่ว่ากู้ได้หรือไม่
- คนของคุณที่ไปกับรถ ไปตรวจรับ ไปตาม — นั่นคือหมวดค่าแรง
- เงินมัดจำแม่พิมพ์หรือจิ๊กที่ฝากไว้ที่ผู้รับจ้าง — นั่นคือการลงทุน กรอกในส่วนการลงทุน ไม่ใช่ต้นทุนรายเดือน
เมื่อไรจึงคุ้มที่จะแยกออกมา
เมื่อกำลังชั่งใจว่าจะซื้อเครื่องจักรเพื่อดึงกระบวนการกลับมาทำเอง ถ้าไม่มีตัวเลขของหมวดนี้ การคุยนั้นเหลือแต่ความรู้สึก
และเมื่องานจ้างภายนอกกำลังเป็นคอขวดของกำหนดส่ง — ตอนนั้นมันเป็นทั้งเงินและตาราง และเงินคือครึ่งที่วัดได้
ตั้งการเปรียบเทียบ: เปิดเครื่องคำนวณต้นทุน
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
- สิบหมวดต้นทุนการผลิต เรียงตามลำดับการผลิต
สิบหมวดที่ Costdown ใช้คำนวณต้นทุนสินค้า — วัตถุดิบ เครื่องจักร แรงงาน เครื่องมือ ของเสีย งานแก้ไข งานส่งนอก บรรจุภัณฑ์ การขนส่ง ค่าโสหุ้ยโรงงาน — พร้อมสูตรและตัวอย่างของแต่ละหมวด
- วิธีกรอกตารางต้นทุนก่อนและหลังปรับปรุง ให้เปอร์เซ็นต์ประหยัดออกมาถูก
วิธีกรอกแต่ละบรรทัดในตารางต้นทุนก่อนและหลังปรับปรุง — ชื่อรายการ รหัสมาตรฐาน ยี่ห้อ จำนวนต่อเดือน รอบเวลา — เพื่อให้ระบบคำนวณเปอร์เซ็นต์ประหยัด ROI และระยะคืนทุนได้ถูกต้อง
คู่มืออื่นในอุตสาหกรรมนี้
- บันทึกโครงการลดต้นทุนอย่างไรให้คนอื่นเชื่อได้
- เงินที่ประหยัดได้เป็นเงินจริงหรือไม่: คอขวดกับสามทางที่ตัวเลขจะกลายเป็นเงิน
- หกช่องที่มักปล่อยว่าง และแต่ละช่องทำให้ต้นทุนเพี้ยนไปทางไหน
- ต้นทุนงานแก้ต่อชิ้น: คิดอย่างไร และทำไมไม่ใช่ของเสีย
- ต้นทุนบรรจุภัณฑ์ต่อชิ้น: คิดจากจำนวนชิ้นต่อกล่อง ไม่ใช่จากน้ำหนัก
- ปันส่วนค่าโสหุ้ยโรงงานเข้าต้นทุนสินค้าโดยไม่นับซ้ำ
- สูตรคำนวณต้นทุน: สองสูตร ตอบคนละคำถาม