คำนวณต้นทุนวัสดุก่อสร้าง: ค่าขนส่งเป็นหมวดหลัก ไม่ใช่หมวดรอง

อุตสาหกรรมนี้กลับลำดับที่คุ้นเคย: หกอุตสาหกรรมก่อนหน้า ค่าขนส่งเป็นหมวดเล็กและวัตถุดิบเป็นหมวดใหญ่ ที่นี่ **วัตถุดิบถูกแต่หนักมาก** ค่าขนส่งจึงมักใหญ่กว่าค่าแปรรูป

ผลคือ สินค้าสองชิ้นที่เหมือนกันทุกประการมีต้นทุนต่างกันตาม **ระยะที่ส่งไป** — และตารางต้นทุนต้องบอกระยะทางที่สมมติไว้ให้ชัด

ค่าขนส่งตามน้ำหนักและระยะทาง

ต่างจากอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ที่รถเต็มเพราะหมดที่ ที่นี่รถเต็มเพราะ **หมดน้ำหนักบรรทุก** จำนวนชิ้นต่อเที่ยวจึงถูกกำหนดด้วยน้ำหนัก ส่วนค่ารถหนึ่งเที่ยวขึ้นกับระยะทาง

กรอกสองช่อง: ค่ารถหนึ่งเที่ยวและจำนวนชิ้นที่หนึ่งเที่ยวขนได้ แต่ต้องเขียนไว้ในส่วนการตรวจสอบว่า **ค่ารถนั้นเป็นของระยะทางเท่าไร** — ไม่อย่างนั้นตัวเลขเทียบกับโรงงานอื่นไม่ได้

เวลาบ่มกินที่ ไม่ได้กินแรง

คอนกรีตและชิ้นส่วนสำเร็จรูปต้องบ่มก่อนจึงส่งได้ เวลานั้นไม่กินค่าแรงคนและไม่กินชั่วโมงเครื่อง — แต่มัน **กินพื้นที่ลาน** และกินเงินทุน

ถ้าลานเป็นของหายากในโรงงานคุณ นั่นคือคอขวดจริง และการปรับปรุงที่ย่นเวลาครองลานจึงจะออกมาเป็นเงิน ถ้าลานเหลือเฟือ การย่นมันก็ไม่ได้เงินสักบาท — ตรงกับกรณีที่บทความเรื่องคอขวดพูดถึงพอดี

สิบหมวด — สามจุดที่ควรสังเกต

อีกเจ็ดหมวด — เครื่องจักร ค่าแรง เครื่องมือ ของเสีย งานแก้ไข งานจ้างนอก บรรจุภัณฑ์ — คิดตามวิธีทั่วไปที่บทความอื่นอธิบายไว้ เฉพาะงานแก้ไขมักใช้ไม่ได้: สินค้าที่แข็งตัวแล้วเสียก็คือเสีย