SAM อัตราต่อนาทีของไลน์ และประสิทธิภาพไลน์: สามตัวเลขที่กำหนดค่าจ้างตัดเย็บ

สามตัวเลขนี้กำหนดค่าจ้างตัดเย็บของแบบหนึ่งเป็นส่วนใหญ่ และทั้งสามเป็นตัวเลขเฉพาะของโรงงานคุณเอง บทความนี้บอกวิธีวัดมันด้วยของที่โรงงานมีอยู่แล้ว ไม่ต้องใช้ซอฟต์แวร์ใด

SAM อยู่ตรงไหนในตารางต้นทุน

SAM คือเวลามาตรฐานรวมของสินค้าหนึ่งตัวตลอดทุกขั้นตอน หน่วยเป็นนาที มัน **ไม่ใช่** เวลาที่สินค้าอยู่บนไลน์ และไม่ใช่เวลาของคนคนเดียว

สูตรที่ Costdown ใช้: SAM คูณอัตราต่อนาทีของไลน์ หารประสิทธิภาพไลน์ คูณยอดผลิต การหารด้วยประสิทธิภาพคือจุดที่หลายตารางข้ามไป — และการข้ามมันแปลว่าสมมติว่าไลน์เดินได้เท่าทฤษฎีเป๊ะ ซึ่งไม่เกิดขึ้นที่ไหนเลย

วัด SAM โดยไม่ต้องใช้ซอฟต์แวร์

สองเส้นทาง ใช้ทางไหนก็ได้ ขอแค่เขียนไว้ว่าใช้ทางไหน:

1. จากตารางวิเคราะห์ขั้นตอนของแบบนั้น — บวกเวลามาตรฐานของแต่ละขั้นเข้าด้วยกัน
2. จับเวลาโดยตรง — วัดแต่ละขั้นบนคนที่ชำนาญงานแล้ว ทำซ้ำหลายครั้งแล้วเฉลี่ย จากนั้นรวมทุกขั้น

ประสิทธิภาพไลน์ — คำนวณย้อนจากยอดผลิตจริง

ประสิทธิภาพคืออัตราส่วนระหว่างยอดผลิตจริงกับยอดผลิตตามทฤษฎี ยอดตามทฤษฎีเท่ากับจำนวนนาทีคนรวมของไลน์ในกะ หารด้วย SAM

หาตัวเลขจากไหน: รายงานยอดผลิตของไลน์กับใบลงเวลา ในช่วงที่ไลน์เดินนิ่งแล้ว อย่าเอาสัปดาห์แรกของแบบใหม่

ตัวเลขนี้เป็นของคุณเองและเปลี่ยนตามแบบ ตามไลน์ ตามฤดูกาล ยืมของโรงงานอื่นมาแล้วทุกการคำนวณที่ตามมาก็ผิดตามไปหมด

อัตราต่อนาทีของไลน์ประกอบด้วยอะไร

ต้นทุนหนึ่งนาทีของคนหนึ่งคนบนไลน์: ค่าแรงและรายการที่จ่ายควบ หารด้วยจำนวนนาทีที่ทำงานจริงในเดือน

ตัวหารคือจุดที่มักพลาด: หารด้วยนาทีที่ **มาอยู่** จะได้ตัวเลขสวย หารด้วยนาทีที่ **นั่งจักรจริง** — หักประชุมต้นกะ ทำความสะอาด รองาน ออกแล้ว — จึงเป็นตัวเลขที่เอาไปเสนอราคาได้

การปรับปรุงสามแบบที่วัดได้ด้วยสามตัวเลขนั้นเอง

1. จัดสมดุลไลน์ — ถ่ายงานออกจากขั้นที่ตัน วัดด้วยประสิทธิภาพไลน์ก่อนและหลัง
2. อุปกรณ์นำและแม่แบบ — ลดเวลาของขั้นหนึ่ง วัดด้วย SAM ของขั้นนั้นเอง
3. ลดการรองานระหว่างขั้น — วัดด้วยจำนวนนาทีที่นั่งจักรจริงในอัตราต่อนาที

ทั้งสามแบบไม่ต้องซื้ออุปกรณ์ใหญ่ ระยะคืนทุนจึงมักสั้นมาก — และเป็นข้อเสนอประเภทที่โรงงานอื่นเอาไปใช้ซ้ำได้ง่ายที่สุดด้วย