Neredeyse kimsenin doldurmadığı altı alan, ve her biri maliyeti hangi yöne büker

Bu altı girdinin ortak bir özelliği var: boş bırakın, tablo yine de hiçbir uyarı olmadan mantıklı görünen bir rakam üretir. Her biri sonucu farklı bir yöne büker — ve altısından beşi ürünü OLDUĞUNDAN UCUZ gösterecek yönde büker, ki bu tehlikeli yöndür, çünkü kimse rahat bir rakamı denetlemez.

1. Malzeme verimi

Satın alınan malzemenin tamamı ürüne dönüşmez. Talaşa, rulo sonu artığına, kenar payına, reddedilen stoka kaybedilen — bunun parasını zaten ödediniz.

Sistem tüketimi verim oranına böler, bu yüzden verim ne kadar düşükse gerçek malzeme maliyeti o kadar yüksektir. Boş bırakmak %100 demektir, yani hiçbir şeyin kaybolmadığını iddia eder.

Rakam nereden gelir: bir parti için gerçekten çıkışı yapılan malzeme, gerçekten teslim edilen ürünlerin içerdiği malzemeye bölünür. Bu rakam malzeme çıkış fişleriyle uyuşur — bir tahmin uyuşmaz.

Geri kazanım değeriyle aynı değildir

Karıştırılan iki farklı şey. Verim, ne kadar malzemenin KAYBEDİLDİĞİNİ anlatır; geri kazanım değeri, o kaybın ne kadarının SATILDIĞINI veya YENİDEN KULLANILDIĞINI anlatır. Bir parça %15 kaybedip çoğunu geri kazanabilir.

2. Operatörler için kişisel pay

Kronometre süresi saf çalışma süresidir. Gerçek insanların molaya ihtiyacı vardır, istasyondan ayrılmaları gerekir, ve tasarımla ortadan kaldırılamayan kesintilerle karşılaşırlar — ve bu dakikaların her biri yine de ödenir.

Sistem normal süreyi bir artı bu pay ile çarpar. Boş bırakmak, operatörlerin vardiya boyunca kesintisiz çalıştığını iddia eder, ki bu hiçbir yerde olmaz.

3. Makine payı

Ekipman için aynı fikir: makineler takım değişimi, temizlik, ayar, bekleme için durur. Bu pay, meşgul makine süresini gerçekte olanla eşitler.

Üç rakamı aynı anda hareket ettirir — amortisman, makine saati başına geri kazanılan atölye genel gideri, ve enerji — çünkü üçü de gerçek çalışma süresiyle orantılıdır.

Rakam nereden gelir: bir vardiyada mevcut makine saati ile makine kaydından veya vardiya devir defterinden gerçekten üretim yapılan makine saati karşılaştırılır.

4. Enerji

İki girdi: bağlı yük ve birim fiyat. Sistem bunları çalışma süresiyle çarparak o hacmin taşıdığı enerji maliyetini bulur.

Rakamlar nereden gelir: yük makine etiketinden, fiyat faturadan — ve yayınlanan tarifedeki en ucuz dilimi değil, gerçekten faturalandığınız tarife dilimini kullanın.

5. Ambalaj birimi

Bu, altısı arasında en büyük çarpıtmadır ve diğerlerinin tersine çalışır. Bir kutunun fiyatını girersiniz; kutunun kaç ürün taşıdığını belirtmezseniz sistem bir varsayar.

Aynı mekanizma grup halinde satın alınan her şeyi kapsar: torbalar, tepsiler, paletler, film ruloları. Tüm birimin fiyatını ve kaç ürün taşıdığını girin, bölmeyi sisteme bırakın.

6. Parti başına sabit maliyet

Birçok maliyet birim başına değil, olay başına faturalandırılır. Bir taşeron minimum parti ücreti uygular; bir kamyon dolu ya da yarı boş çalışsa da aynı maliyettedir; bir ayar parti boyutundan bağımsız olarak aynı süreyi alır.

İki rakam girin: parti başına maliyet ve parti başına ürün sayısı. Sistem birim başına böler ve — daha da önemlisi — olay sayısını YUKARI yuvarlar, çünkü beşte iki ayar veya yarım kamyon diye bir şey yoktur.

Bu altısı neden boş kalıyor

Zor oldukları için değil. Boş bırakmak görünür bir hata üretmediği için: tablo yine toplanır, bir sonuç yine görünür, hiçbir uyarı satırı yanmaz. Veriyi giren kişinin bir şeyin eksik olduğunu fark etmesinin hiçbir yolu yoktur.

Ve altısından beşi maliyeti UCUZ gösterdiği için, garip görünen bir rakamın yaptığı gibi asla ortaya çıkmazlar. Düşük çıkan bir rakam şüphe çekmez — insanları memnun eder.

Güvenilir çözüm: ilk parçanız için altısını bir kez baştan sona geçin ve fabrikanızın kendi değerlerini kaydedin. Çoğu parçadan parçaya değişmez, bu yüzden bir geçiş sizi uzun süre kapsar.