Przejdź do treści głównej

Koszt wytwarzania energii i wody: straty sieciowe zamiast braków

Koszty wytwarzania energii i dostarczania wody w dziesięciu kategoriach: OZE mogą mieć zerowy koszt paliwa, a straty powstają jako udział całej dostawy, a nie na sztukę.

Zaktualizowano

Jednostką jest kWh (energia) lub m³ (woda). Przykładem jest wytwarzanie energii; wodociągi mają tę samą strukturę.

Przebieg

  1. Zakup paliwa lub ujęcie wody
  2. Wytwarzanie lub uzdatnianie
  3. Transformacja lub tłoczenie
  4. Przesył i dystrybucja
  5. Odczyty i rozliczenia
  6. Utrzymanie

Dwie cechy szczególne

1. Paliwo – czasem zero

W elektrowni cieplnej największa pozycja, w fotowoltaice i wietrze nie istnieje – prawie wszystko to amortyzacja i utrzymanie. Wpisać wyraźnie „0” zamiast zostawić puste, by odróżnić od pominięcia.

2. Straty sieciowe – udział całej dostawy

Część energii ginie przed odbiorcą. To nie brak na sztukę, lecz udział całości: wpisać jako wskaźnik strat względem wprowadzonej energii, a koszt liczyć na ilość sprzedaną.

Pozostałe pozycje

Sprzęt (bloki, stacje – własne, długa amortyzacja), robocizna (obsługa, utrzymanie), zużywalne (filtry, smary; chemikalia uzdatniania także jako materiał), usługi obce (przeglądy, remonty kapitalne), poprawki (przywracanie zasilania po awarii), transport (paliwo), koszty ogólne (dyspozycja, odczyty, administracja).

Powiązane poradniki

Następny krok

Skoro już przeczytałeś, najszybciej poznasz własne liczby, po prostu je wpisując. Bez konta, nic nie jest zapisywane.

Policz na własnych liczbach

A jeśli przy lekturze uświadomiłeś sobie, że już to zrobiłeś - zostaw to tutaj, a następny nie będzie musiał iść twoją drogą.

Opublikuj przypadek
Koszt wytwarzania energii i wody: straty sieciowe zamiast braków | costdown.org