คำนวณต้นทุนประมง: ประมงจับกับการเพาะเลี้ยงคนละโครงสร้าง

ประมงไม่ใช่ธุรกิจเดียว แต่มีสองโครงสร้าง: **ประมงจับ** (จับจากธรรมชาติ) และ**เพาะเลี้ยง** (ควบคุมทั้งวงจร) ต้องรู้ก่อนว่าเป็นแบบไหน หน่วยคือสัตว์น้ำที่จับหรือเก็บเกี่ยวได้ 1 กิโลกรัม

สองลำดับงาน

ประมงจับ: เตรียมออกเรือ (น้ำมัน น้ำแข็ง เสบียง) → ออกจับ → แช่เย็นบนเรือ → ขึ้นท่า คัดขนาด → ขนส่งขาย

เพาะเลี้ยง: เตรียมบ่อหรือกระชัง → ปล่อยลูกพันธุ์ → ให้อาหารตามช่วง → จับขาย → แปรรูปเก็บรักษา → ขนส่ง

สองลักษณะเฉพาะ

1. ประมงจับ — น้ำมันคือก้อนใหญ่สุด

สัตว์น้ำไม่ได้ซื้อ ค่าวัสดุแทบเป็นศูนย์ เอาน้ำมันทั้งเที่ยวหารด้วยปริมาณที่จับได้ในเที่ยวนั้น (หลักเดียวกับต้นทุนต่อเที่ยวของเรือขนส่ง)

2. เพาะเลี้ยง — อัตราแลกเนื้อและการตายรายช่วง

โครงสร้างใกล้การเลี้ยงสัตว์ อาหารวัดด้วยอัตราแลกเนื้อ การตายแยกตามช่วงอายุ ต่างกันตรงที่มองสัตว์ใต้น้ำได้ยาก จำนวนจริงมักรู้ตอนจับหรือตอนนับตามรอบเท่านั้น

หมวดอื่น

เครื่องจักร (เรือประมง — ส่วนใหญ่เป็นของตัวเอง เครื่องตีน้ำ ปั๊ม) ค่าแรง (ลูกเรือต่อเที่ยว คนงานบ่อตามกะ) วัสดุสิ้นเปลือง (อวน เครื่องมือประมง น้ำแข็ง) จ้างภายนอก (ตรวจคุณภาพน้ำและโรค) งานแก้ไข (แทบไม่มี) บรรจุภัณฑ์ (กล่องโฟม น้ำแข็ง) ขนส่ง (รถห้องเย็น) ค่าใช้จ่ายทั่วไป (ค่าเช่าบ่อหรือพื้นที่ ค่าท่าเรือ ค่าใบอนุญาตทำประมง)

หลักฐานที่มีอยู่แล้ว

• สมุดบันทึกการทำประมง (น้ำมัน ปริมาณจับ)
• บันทึกให้อาหารและนับจำนวน
• ผลตรวจคุณภาพน้ำและโรค
• สัญญาเช่าพื้นที่หรือใบอนุญาต