คำนวณต้นทุนตัดไม้: ค่าสัมปทานไม้ยืนต้นและการชักลากไม้

ไม้ได้จากป่า ไม่ได้ซื้อ คล้ายเหมืองแร่แต่ป่าปลูกใหม่ได้ ค่าใช้จ่ายครั้งเดียวก้อนใหญ่สุดจึงไม่ใช่การขุดเจาะ แต่เป็น**ค่าไม้ยืนต้นหรือค่าเช่าที่ป่า** หน่วยคือไม้ซุง 1 ลูกบาศก์เมตร

ลำดับงาน

1. สำรวจปริมาตรและขออนุญาต
2. ทำทางชักลาก
3. โค่นไม้
4. ชักลากถึงหมอนไม้
5. ตัดท่อน คัดขนาด
6. ขึ้นรถ
7. ขนออกจากป่าถึงลานไม้หรือโรงเลื่อย

สองลักษณะเฉพาะ

1. ค่าไม้ยืนต้น — ตัดจำหน่ายตามปริมาตร

ค่าไม้ยืนต้นของหนึ่งแปลงเป็นค่าใช้จ่ายครั้งเดียวที่สูง เหมือนค่าเจาะหลุมน้ำมัน ให้หารด้วย**ปริมาตรไม้ที่ประเมินได้ (ลูกบาศก์เมตร)** ของแปลงนั้น ไม่ใช่จำนวนปี

2. การชักลาก — ต้นทุนเปลี่ยนตามพื้นที่

ระยะและความลาดชันจากจุดโค่นถึงหมอนไม้ต่างกันในแต่ละแปลงย่อย อย่ารวมการโค่นกับการชักลากเป็นแถวเดียว แยกตามแปลงย่อยจะเห็นว่าควรปรับวิธีขนที่ไหน

หมวดอื่น

เครื่องจักร (เลื่อยยนต์ รถชักลาก — ส่วนใหญ่เป็นของตัวเอง) ค่าแรง (ทีมโค่น ทีมชักลาก) ของเสีย (ไม้ไม่ได้ขนาดที่ทิ้งในป่า — คุมด้วยปริมาตรที่ขนออกจริง ÷ ปริมาตรที่สำรวจ) วัสดุสิ้นเปลือง (โซ่เลื่อย สลิง) จ้างภายนอก (สำรวจปริมาตร เหมาชักลากพื้นที่ยาก) งานแก้ไข (แทบไม่มี) บรรจุภัณฑ์ (ไม่มี) ขนส่ง (ช่วงทางในป่าแพงกว่าถนนใหญ่ แยกคิด) ค่าใช้จ่ายทั่วไป (ดูแลป่า ป้องกันไฟ ปลูกทดแทน)

หลักฐานที่มีอยู่แล้ว

• ผลสำรวจปริมาตรก่อนตัด
• ใบอนุญาตและสัญญาซื้อขายไม้
• ปริมาณโค่นและชักลากรายวัน
• บันทึกวัดไม้ที่หมอนไม้