คำนวณต้นทุนเหมืองแร่: อัตราส่วนเปิดหน้าดินกำหนดต้นทุนส่วนใหญ่
เหมืองแร่ไม่มีวัตถุดิบที่ซื้อเข้ามา ตัวขับต้นทุนใหญ่ที่สุดคืออัตราส่วนเปิดหน้าดิน ซึ่งปันเข้าทั้งเครื่องจักรและค่าแรง หางแร่ทำหน้าที่แทนของเสีย
แร่ขุดจากใต้ดิน ไม่ได้ซื้อ หน่วยคือตันแร่ดิบ (ก่อนแต่งแร่) หรือตันหัวแร่ (หลังแต่งแร่) ต้องระบุให้ชัดว่าคิดจุดไหน
ลำดับการทำเหมือง
- สำรวจ
- เปิดหน้าดิน (ดินปกคลุม หินทิ้ง)
- เจาะ ระเบิด ตัก
- ขนภายในเหมือง
- บดและแต่งแร่
- ขนส่งออก
- ฟื้นฟูพื้นที่
ปัญหาหลัก: อัตราส่วนเปิดหน้าดิน
ปริมาณหินทิ้งที่ต้องขุดออกเพื่อได้แร่หนึ่งหน่วย การเปิดหน้าดินไม่ได้สร้างของขายได้ แต่ใช้ชั่วโมงเครื่องจักรและคนเป็นส่วนใหญ่ ไม่ใช่หมวดแยก แต่เป็นการแบ่งชั่วโมงเครื่องจักรและค่าแรงเป็น "เปิดหน้าดิน" กับ "ขุดแร่"
10 หมวดต้นทุน
วัสดุ (เหลือแค่วัตถุระเบิดและสารเคมีแต่งแร่) เครื่องจักร (เครื่องเจาะ รถบรรทุกเหมือง รถตัก เครื่องบด — ส่วนใหญ่เป็นของบริษัท แยกชั่วโมงเปิดหน้าดินกับขุดแร่) ค่าแรง (แยกเช่นเดียวกัน) หางแร่ (แทนของเสีย ควบคุมด้วยอัตราการได้คืน = หัวแร่ ÷ แร่ดิบที่ป้อน) วัสดุสิ้นเปลือง (ดอกเจาะ แผ่นบุ ยางรถเหมืองราคาสูงมาก) จ้างภายนอก (เจาะสำรวจ งานระเบิด) งานแก้ไข (แต่งหางแร่ซ้ำ) บรรจุภัณฑ์ (แร่เทกองแทบไม่มี) ขนส่ง (ถึงท่าเรือหรือโรงถลุง เหมืองไกลจะสูง) ค่าใช้จ่ายทั่วไป (บริหารเหมือง ความปลอดภัย และเงินกันไว้ฟื้นฟูพื้นที่)
เอกสารที่ใช้เป็นหลักฐาน
- รายงานประจำวัน (ปริมาณเปิดหน้าดิน ปริมาณแร่)
- ผลวิเคราะห์เกรดแร่ก่อนและหลังแต่งแร่
- บันทึกการใช้วัตถุระเบิดและสารเคมี
- บันทึกเงินกันไว้ฟื้นฟู
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
- สิบหมวดต้นทุนการผลิต เรียงตามลำดับการผลิต
สิบหมวดที่ Costdown ใช้คำนวณต้นทุนสินค้า — วัตถุดิบ เครื่องจักร แรงงาน เครื่องมือ ของเสีย งานแก้ไข งานส่งนอก บรรจุภัณฑ์ การขนส่ง ค่าโสหุ้ยโรงงาน — พร้อมสูตรและตัวอย่างของแต่ละหมวด
- คำนวณต้นทุนผลิตปิโตรเลียม: ค่าเจาะหลุมและการลดลงของกำลังผลิต
ต้นทุนผลิตน้ำมันและก๊าซต้นน้ำ ไม่มีวัตถุดิบที่ซื้อ ลักษณะเฉพาะคือตัดจำหน่ายค่าเจาะตามปริมาณสำรองของแต่ละหลุม และกำลังผลิตลดลงเองตามเวลา
ขั้นต่อไป
อ่านจบแล้ว วิธีเร็วที่สุดที่จะรู้ตัวเลขของคุณเองคือลองกรอกดู ไม่ต้องสมัคร ไม่มีการบันทึกอะไร
ลองคำนวณด้วยตัวเลขของคุณ →และถ้าอ่านแล้วนึกได้ว่าเรื่องนี้คุณทำมาแล้ว ฝากไว้ที่นี่ คนต่อไปจะได้ไม่ต้องเดินทางเดิมอีกครั้ง
เผยแพร่กรณีศึกษา →