คำนวณต้นทุนผลิตปิโตรเลียม: ค่าเจาะหลุมและการลดลงของกำลังผลิต

น้ำมันและก๊าซได้จากแหล่งกักเก็บโดยตรง ไม่มีวัสดุซื้อ หน่วยคือต่อบาร์เรลเทียบเท่าน้ำมัน (หรือต่อลูกบาศก์เมตรก๊าซ) — "ต่อหลุม" ใช้เป็นหน่วยไม่ได้เพราะแต่ละหลุมมีปริมาณสำรองต่างกัน

ลำดับงานต้นน้ำ

1. สำรวจคลื่นไหวสะเทือน
2. เจาะหลุม (สำรวจ ผลิต)
3. ทำความสมบูรณ์หลุม (ท่อกรุ อุปกรณ์ปากหลุม)
4. ผลิต
5. แยกน้ำมัน ก๊าซ น้ำ ที่แท่น
6. ส่งไปจุดรวบรวม
7. ปิดหลุมและรื้อถอน

สองลักษณะเฉพาะ

1. ค่าเจาะหลุม — ตัดจำหน่ายตามปริมาณสำรองของหลุมนั้น

ค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่เกิดก่อนผลิตได้แม้แต่บาร์เรลเดียว อย่าคิดค่าเสื่อมตามปีแบบเครื่องจักรทั่วไป ให้หารด้วยปริมาณสำรองที่ผลิตได้โดยประมาณของหลุมนั้น แท่นเจาะมักเช่ารายวัน จำนวนวันเจาะจริงเทียบแผนจึงกระทบต้นทุนโดยตรง

2. กำลังผลิตลดลงเอง — ไม่ใช่การสึกหรอของเครื่อง

หลุมผลิตได้มากที่สุดช่วงแรก แล้วลดลงตามแรงดันแหล่งกักเก็บ ต้นทุนคงที่ถูกปันเข้าผลผลิตเดือนนั้น ต้นทุนต่อบาร์เรลของหลุมเดิมจึงสูงขึ้นตามเวลา

หมวดอื่น

ค่าแรง (ปฏิบัติการผลิต) วัสดุสิ้นเปลือง (ดอกเจาะ สารเคมีบำบัด — เพิ่มตามสัดส่วนน้ำที่ผลิตขึ้นมา) จ้างภายนอก (บริการเจาะ หยั่งธรณี) งานแก้ไข (ซ่อมหลุมเพื่อฟื้นกำลังผลิต) ขนส่ง (ท่อส่ง เรือบรรทุกน้ำมัน) ค่าใช้จ่ายทั่วไป (บริหารแหล่ง และเงินกันไว้ปิดหลุมรื้อถอน)